Bir Tebessümdür Aşk

Akşam bütün karanlığıyla inmişti artık şehrin dört bir yanına.Genç kız yorgun bir şekilde bırakmıştı kendini yollara yorucu bir gündü onun için ve hayatı hep aynı şeyleri yapmakla geçiyordu.Genç kızın adı Melisa idi.Melisa çok güzel ve bakımlı bir kızdı.Göğsüne kadar olan saçları,kiraz dudakları ve yosun yeşili gözleri ona ayrı bir hava katıyordu…
Melisa henüz 19 yaşında olmasına rağmen sorumlulukları yaşından büyüktü o narin sırtında koca bir yük taşıyordu ve bunu severek yapıyordu.Babasını bir trafik kazasında kaybetmiş,annesi ise o kazadan iki bacağını kaybederek kurtulmuştu.Melisa çok geceler annesinin gizli gizli ağladığını duyardı ve üzüntüden kahrolurdu annesinin bu haline.Anne kız babalarının ölümünden sonra birbirlerine kenetlenmiş adeta bir birlerine kol kanat olmuşlardı.
Melisa güzel ve alımlı bir kız olduğundan beğenen de çoktu görücülerin biri gidip diğeri geliyordu fakat kız annesini düşünerek hiç birini kabul etmiyor yaşını bahane ederek başından savmaya çalışıyordu….
Genç kız küçük yaşta koca bir kadın olmuştu arkadaş çevresi pek yoktu ev kadınlarının düzenlediği günlerede gitmezdi.O hayatını annesine adamış büyük bir kadındı…
Çalar saatin sesiyle aniden yatağından fırlayan melisa kafasını baş ucundaki kitaplığa vurmuştu hafiften bir ah sesi duyuldu.Eli başında pencereye yöneldi dışarıya baktığında ise gözlerine inanamadı her yer bembeyazdı küçük bir çocuk oluvermişti yerinde duramıyor zıplıyordu kafasının acısını bile hissetmiyordu.Aceleyle üstünü giydi annesine kahvaltısını hazırladı ve uyandırmadan çıktı çünkü saat çok erkendi kıyamadı uyandırmaya…
İçinde büyük bir mutlulukla yürümeye başladı aklında binbir munzurluk vardı aslında ama o koca bir kadındı ve tekti.bu mutluluk hüzne dönüşü verdi birden Melisa tekti kendine kızdı hiç tek olur muyum annem var o benimle suradı asıldı ama o benimle aynı heyecanı çoşkuyu tadamıyor ki kendi içinde çelişkiye düşmüş ve yüzündeki tebessümün yerini kocaman bir hüzün kaplamıştı artık.Yol boyunca ben neler saçmalıyorum böyle bir daha böyle şeyler düşünmek yok diye kendi kendini tembihliyordu.
İş yerine gelmişti artık sıkıcı bir gün daha onu bekliyordu merdivenleri seke seke çıkarken önüne bakmıyordu başı öne eğikti sanki kendinden utanıyordu.Birden arkasından biri ona bakar mısınız diye selendi:
-Melisa hanım siz misiniz
-evet benim
-Sizi gördüğüm iyi oldu
-Ben Mehmet burada çalışmaya yeni başladım ve bana yardım edebilecek tek kişide sizmişsiniz
-Memnun oldum
Melisa nın canı çok sıkkındı ve çok konuşamadı Mehmet durumun farkındaydı ve sıkmadı.
Melisa bir firmanın muhasebe departmanında çalışıyordu kendini öyle güzel geliştirmişti ki herkes ona çok güveniyordu.Mehmet ona göre daha deneyimli sayılacak bir yaşta olmasına rağmen patron melisaydı artık.
Mehmet uzun boylu kısa saçlı esmer çok yakışıklı olmasada sempatik bir gençti.
Delikanlı çok sıcak kanlı olduğundan hemen kaynaştı Melisa ile ciddiyet pek onun tarzı değildi.Melisanın günleri böyle hep aynı şeyleri yaparak geçiyordu.Fakat aynı şeyler Mehmet için aynı şeyler geçerli değildi onun içi kıpır kıpırdı Melisayı gördüğü ilk günden beri ona karşı bir şeyler hissetmişti çünkü o çok güzeldi ve çok zeki biriydi.Onun bu halleri bir erkeği etkilemeye yeterdi.Melisa daima herkesle arasında mesafe olan bir kızdı ona yaklaşmak kolay değildi.Mehmet ise zor olanı başarmayı istiyordu.Çok kolay olmasada bu olmuştu delikanlı cesaretini toplamıştı ve ona karşı hissettiklerini kağıda dökmüştü yüzüne söylemeye çekiniyordu.Yazdığı kağıdı faturaların arasına koymuştu melisa faturaları bilgisayara geçerken onuda böylelikle görmüş olucaktı.Mehmet bütün gün boyunca Melisanın yanına yaklaşmadı bu durum kızında dikkatini çekmişti.
Kız faturaların arasında o kağıdı gördü ve ağır ağır okumaya başladı.hafif bir tebessüm ve şaşkınlığın verdiği etkiyle ne yapacağını bilemedi.Akşam iş çıkışı delikanlı kızdan bir ışık beklerken bir iyi akşamlar dileği çıktı kızın ağzından ve önünden hiç bir şey olmamış gibi geçip gitti.Delikanlı büyük bir umutsuzluk içinde evine doğru yol aldı.
Melisa ise büyük bir heyecanla adımlarını büyük büyük atıyor adeta yerinde duramıyordu .Eve geldiğinde annesine kocaman bir öpücük verdikten sonra odasına çekildi.Anneside şaşkındı kızı ilk defa bu kadar mutluydu.Melisa başka diyarlardaydı sanki mektubu defalarca okuyordu ve bende seni seviyorum diye içinden haykırıyordu.Gözlerinde iki damla gözyaşı süzülüyordu hafiften bu ilkti onun için daha önce hiç böyle olmamıştı.Annesi sorduğunda ise hiç diye geçiştiriyordu içindende sabah olur mu acaba diye geçiriyordu.Kız bu sefer çalar saati kurmamıştı çünkü bu gece uyumayacaktı kararlıydı uyuyamazdı ki.
Sabah Mehmet le karşılaştı ve küçük bir gülümsemeyle selamladı çocuk buna bir anlama verememişti bütün gün konuşmadan öylesine çalışıyorlardı ama ikisininde içi içine sığmıyordu.Akşam çıkışta Mehmet tamamen umudun yitirmiş yürürken bir ses duydu.O ses melisa ya aitti.
-bakar mısınız
delikanlı büyük bir şaşkınlıktan ne yapacağını bilemedi susmaktan başka
-beraber yürüyebilir miyiz
-ta ta ta ta tabi
Melisayı bir gülme tutmuştu kahkahalarla gülüyordu melisa ilk defa böyle gülüyordu
Delikanlıda olayın şokunu atlattıktan sonra ona eşlik etti.Çok sonra ikisi de sustu.Mehmet durdu ve melisanın iki elini avuçlarına alarak öptü yol boyunca hiç konuşmadan el ele yürüdüler.Kelimelerin yerini duygular ve bedenlerinin sıcaklığı almıştı.
Çok mutluydular artık her gün buluşuyor bir birlerine yakın olmak için fırsatlar yaratmaya çalışıyorlardı bu durum çalışanların da dikkatini çekmişti ve hepsi onların bu hallerini görünce yüzlerinde görülen tebessüm mutluluğun yansımasından başka bir şey değildi.